«Δεν τρώει ψωμί, άστο... ποτέ δεν ξέρεις» ήταν τα λόγια που θυμάμαι από τον παππού μου για ένα χωραφάκι, σχεδόν τριάμισι στρεμμάτων, με 25 ρίζες ελιές, στο χωριό.
Τα χρόνια πέρασαν, ο παππούς έφυγε, το χωραφάκι έμεινε.
Οι 25 ρίζες ελιές, τις καλές χρονιές, έδιναν το λάδι της οικογένειας.
Με τον καιρό, ήρθε ο ΦΠΑ στα χωράφια. Λίγο αργότερα, ήρθε ο υποχρεωτικός καθαρισμός από χόρτα και η σχετική δήλωση στο gov.gr. Αγρότες δεν είμαστε, άντε να βρεις άνθρωπο με τα κατάλληλα εργαλεία να καθαρίσει τα κλαδιά και τα ξερόχορτα, φυσικά με το αζημίωτο.


















