Ο ΣΥΡΙΖΑ της νέας εποχής ναι μεν παραμένει ζωντανός, έστω και με μηχανική υποστήριξη, αλλά πρέπει σε χρόνο ρεκόρ και προχωρήσει σε αναπληρώσεις στελεχών και το κυριότερο να αναβαθμίσει μικρομεσαία στελέχη σε θέσεις ευθύνης, προκειμένου το οργανόγραμμα του κόμματος να μπορέσει να λειτουργήσει. Σε αυτή την προσπάθεια σίγουρα θα αποτελέσει βοήθεια η οικονομική άνεση που έχει το κόμμα, καθώς το κόμμα διατηρεί την κρατική επιχορήγηση με βάση τα ποσοστά που έχει κερδίσει στις εκλογές του Ιουνίου του 2023 και όχι την τωρινή κουτσουρεμένη κοινοβουλευτική δύναμη.
Βέβαια όλα μπορεί να αλλάξουν όταν οι βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν αναγκαστούν να αφήσουν τις έδρες προκειμένου να τους δεχθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Διότι δεν πρέπει να αποκλειστεί οι αναπληρωτές τελικά να παραμείνουν Στον ΣΥΡΙΖΑ και προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται στην Κουμουνδούρου. Δηλαδή να πείσουν τα μικρομεσαία στελέχη να παραμείνουν στον ΣΥΡΙΖΑ.Η εκλογή της Ρένας Δούρου στην ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αυτό το στόχο εξυπηρετεί. Να πειστούν τα μικρομεσαία στελέχη να παραμείνουν στο κόμμα τους. Μπορεί με τον Παύλο Πολάκη ο ΣΥΡΙΖΑ να είχε την δυνατότητα να φέρει πιο κοντά παραδοσιακούς ψηφοφόρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αλλά κινδύνευε να χάσει τους δικούς του ανθρώπους, λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα του χανιώτη βουλευτή. Η επιλογή της Ρένας Δούρου, ερμηνεύεται ως μια κίνηση που επιχειρεί να προσδώσει σταθερότητα σε μία περίοδο έντονων ανακατατάξεων, με στόχο να διατηρηθεί η συνοχή όσων παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτό το κλίμα της προσπάθειας ανασύνταξης εντάσσεται και η απόφαση να είναι ο Νίκος Παππάς, ο οποίος έθεσε εξαρχής το θέμα της συλλογικής ηγεσίας, ο νέος γραμματέας του κόμματος, αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο της οργανωτικής ανασυγκρότησης. Το εγχείρημα μοιάζει με mission impossible, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να αντιμετωπίσει πρωτοφανή προβλήματα συνοχής, με τις οργανώσεις σε πολλές περιοχές της χώρας να εμφανίζονται αποδυναμωμένες, ή να καταγράφουν μαζικές αποχωρήσεις, ενώ είναι σαφές πως θα βρίσκεται απέναντι στην ΕΛΑΣ.
Ήδη υπάρχει μεγάλο κύμα φυγής στελεχών και μελών. Πολλά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής έχουν αποχωρήσει, ενώ οργανώσεις σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας βρίσκονται σε διαδικασία ανασύνθεσης, ή διάλυσης. Βέβαια αυτό το κλίμα αποσύνθεσης έχει ξεκινήσει επί ηγεσίας Τσίπρα, καθώς την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση (2019-2023) έκλεινε η μία τοπική μετά την άλλη. Το πολιτικό βάρος αυτών των εξελίξεων είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς επηρεάζει την οργανωτική παρουσία του κόμματος σε τοπικό επίπεδο και δυσκολεύει κάθε προσπάθεια επανεκκίνησης.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπροστά του τον στόχο να διασφαλίσει την πολιτική και εκλογική του επιβίωση. Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών καταγράφουν σημαντική υποχώρηση των ποσοστών του, πέριξ της ζώνης του 1%-1,5%, γεγονός που ενισχύει τη συζήτηση για το κατά πόσο το κόμμα θα μπορέσει να διατηρήσει ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία ή ακόμη και να ξεπεράσει με άνεση το όριο εισόδου στη Βουλή στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η προσπάθεια ανασύνταξης αποκτά, επομένως, χαρακτήρα πολιτικής επιβίωσης.
Η χρηματοδότηση
Παρά τις ανακατατάξεις, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και η κρατική χρηματοδότηση εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για τη λειτουργία του κόμματος. Η ηγεσία που παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί τον θεσμικό έλεγχο του κόμματος και της κοινοβουλευτικής του παρουσίας, γεγονός που της επιτρέπει να συνεχίσει τη λειτουργία του πολιτικού οργανισμού και να αξιοποιεί τους πόρους που προβλέπει η νομοθεσία για τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
Η νέα ηγεσία της Κουμουνδούρου έχει ως πραγματικούς στόχους τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛΑΣ. Επιχειρεί, δε, να περιχαρακώσει το χώρο, ώστε να σταματήσουν οι απώλειες, τόσο σε επίπεδο μελών και στελεχών, όσο και των ψηφοφόρων. Ιδιαίτερα επιθετικός προς τον πρώην πρωθυπουργό δείχνει να είναι ο Παύλος Πολάκης, ενώ στην ίδια ακριβώς γραμμή, αν και με χαμηλότερους τόνους, κινείται και ο Νίκος Παππάς. Η νέα πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Ρένα Δούρου, βρίσκεται στην ίδια γραμμή, όμως είναι το τελευταίο διάστημα πολύ πιο προσεκτική.
Η Ρένα Δούρου υπήρξε η πρώτη κερδισμένη, καθώς εξελέγη πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι την ξέρουν καλά τονίζουν ότι από παλιά είχε ως στόχο την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και, δουλεύοντας μεθοδικά. Ανεξαρτήτως της εντύπωσης που δίνει, πρόκειται για πολύ σκληρό στέλεχος που όποιος από τους αντιπάλους της- εντός ή εκτός του ΣΥΡΙΖΑ- την υποτιμήσει μάλλον θα μετανιώσει.
Ο Νίκος Παππάς είναι ο επίσης κερδισμένος, όχι μόνο γιατί πέτυχε να επιβάλει το σχέδιό του για «συλλογική ηγεσία», αλλά και γιατί από τη θέση του γραμματέα θα μπορέσει να συγκροτήσει τον «κομματικό του στρατό» προκειμένου να διεκδικήσει ξανά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι η εκλογή προέδρου του κόμματος από τη βάση θα διεξαχθεί μετά τις εκλογές τού δίνει τον χρόνο που τόσο χρειάζεται. Ειδικά εάν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να εισέλθει στην Βουλή στις επόμενες εθνικές εκλογές.
Πραγματικά χαμένος είναι ο Παύλος Πολάκης, που αναγκάστηκε ακόμα και να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Κ.Ο., ακόμα και αν έθεσε όρους προκειμένου να συμμετάσχει στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι αρνήθηκε την πρόταση του Νίκου Παππά να αναλάβει ως επικεφαλής και της Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα μάλλον δείχνει κι ένα μέρος του σχεδιασμού του. Ο κ. Πολάκης, άλλωστε, διαθέτει τη μεγαλύτερη δύναμη στο κόμμα που απέμεινε. Το θέμα της ηγεσίας παραμένει ανοιχτό, το ερώτημα είναι πότε και με ποιους όρους θα τεθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου