στην τελική ευθεία για την αναδιαπραγμάτευση και αναδόμηση όλων των κυρίαρχων μοντέλων γεωπολιτικής, γεωοικονομικής και γεωκοινωνικής λειτουργίας του κόσμου..
Ο κόσμος μας, έχει μπει στην τελική ευθεία που οδηγεί στην αναδιαπραγμάτευση και αναδόμηση όλων των κυρίαρχων μοντέλων γεωπολιτικής, γεωοικονομικής και γεωκοινωνικής λειτουργίας του. Είναι φυσικό, η όλη διαδικασία να παράγει πολυεπίπεδες συγκρούσεις μεταξύ όλων των υποκειμένων, με αποτελέσματα επώδυνα για τους πληθυσμούς του πλανήτη, αλλά προς το παρόν, οι συγκρούσεις αυτές, δεν ξεπερνούν το όριο που θέτει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που διαθέτουν όλες οι κυρίαρχες μεγαδομές του συστήματος, συνεπώς, οι κατά Κλαουζεβιτς συνέχειες να είναι ακόμα ανενεργες.
Υπάρχουν δυο επίπεδα στα όποια εξελίσσονται οι συγκρούσεις που θα καθορίσουν τη μοίρα του πλανήτη.Το ένα επίπεδο είναι το συμβατικό,και συνδέεται άμεσα με τις υπάρχουσες πολίτικο-οικονομικές εκφάνσεις του εθνοαστικού κράτους όπου η προθετικότητα των συνόλων που το συνιστούν ,τράπεζες, μεταπράτες πρώτων υλών , βιομηχανικοί παραγωγοί και διάφορες συνιστώσες, καθορίζεται από την πολίτικο- οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη που προσφέρει η συγκρουσιακή γεωπολιτική και γεωοικονομική λογική.
Ένα μοτίβο όπου δράση -αντίδραση νέα ισορροπία , με πρωτεύοντα ρόλο την τεχνολογική υπεροχή, θα εξασφαλίσει ένα διαρκές γίγνεσθαι οριακής συστημικης ευστάθειας, με απανταχού παρόντες υπερεθνικούς οργανισμούς συστημικής εποπτείας και θετικής ανάδρασης .Είναι ένα πρότυπο το όποιο λειτουργεί επιτυχώς τα τελευταία 300 χρονιά ,και παρόλο όπου κατά την διάρκεια του εξελίχθησαν δυο παγκόσμιοι πόλεμοι που αφενός μεν δημιούργησαν εκατομμύρια νεκρούς και ανείπωτη φρικαλεότητα ,αφετέρου δε, λειτούργησαν ως δυνάμεις ανέλιξης της ανθρωπότητας. Ένα τέτοιο αστικό μοντέλο ,προάγει την φιλελεύθερη δημοκρατία ακόμα και δια της βίας εάν χρειαστεί, διότι η ύπαρξη μιας παγκόσμιας αστικής τάξης θα φέρει την συστημικη προβλεψιμότητα και η τάξη θα παράγετε και δεν θα αναδύεται αυθόρμητα από το χάος(Πριγκοζιν, θεωρία του χάους).Η πολιτική και οικονομική αυτοοργάνωση θα πρόεκυπτε σταδιακά μέσω της συστημικής απορρόφησης κρατών στο φιλελεύθερο δημοκρατικό μοντέλο. Το βεστφαλιανό μοντέλο έως τώρα ,έχει παρουσιάσει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα λόγο της συνεχούς ανέλιξης του, με κορωνίδα την δημιουργία του Βορειοατλαντικού συμφώνου- όχι ως στρατιωτικού -αλλά πολιτικοοικονομικού μορφώματος που θα επόπτευε τον καπιταλιστικό (εταιρικό) πλέον "βεστφαλιανισμό.Ο James Baker είχε πει οτι "κάθε επίτευγμα κρύβει μέσα στην επιτυχία του τους σπόρους ενός μελλοντικού προβλήματος". Ο δυτικός καπιταλισμός, δεν κατάφερε να φέρει και την συστημικη κυριαρχία του αφού δεν δημιούργησε ένα βαρυτικό πολιτισμικό πεδίο που θα έλκυε την πλανητική περιφέρεια προς αυτό ,διότι δεν μπόρεσε να αυτοπροσδιοριστεί με σαφήνεια έναντι του υπόλοιπου γεωπολιτισμού .Η κυριαρχία του καπιταλισμού δεν συνοδεύτηκε από πολιτισμική όσμωση που είναι και η πεμπτουσία του εγχειρήματος του δυτικότροπου ολισμού, καθώς αλλάζει τα μοτίβα των συμπεριφορών των αστικών δημοκρατιών προς όφελος της συστημικής συλλογικής συνειδητότητας.Εφοσον όμως έφτασε στην κορύφωση της ισχύος του και δεν κατάφερε να επιβληθεί ως τέτοιο , άρχισε και η παρακμή του αφενός μεν λόγο της αποτυχίας του ανέπτυξε εσωτερικά φυγόκεντρες δυνάμεις, αφετέρου, δημιούργησε αντίστοιχα ισχυρότατους εθνοκαπιταλιστικούς αντιπάλους αποφασισμένους να συγκρουστούν στο συμβατικό πεδίο του παλαιοσυστημικού γίγνεσθαι.Εχουμε λοιπόν από τη μια, τη σύγκρουση των οικονομικών καταλοίπων του εθνοαστικού η του δυτικού υπερεθνικού εθνοαστισμού εάν θέλετε, χωρίς κάποιο πολιτισμικό modus operanti να προτάξει ,και από την άλλη ,τις εθνοκρατικές καπιταλιστικές δυνάμεις των αναδυομένων σε ρόλο νεοαποικιστών!Αυτη είναι κατά την άποψη μας, η σκιαγράφηση του πρώτου επιπέδου της παγκόσμιας σύγκρουσης και η πρόβλεψη για τον νικητή αυτής χάνει τη σημασία της εφόσον η σύγκρουση εντάσσετε σε ένα συμβατικό ,παλαιοσυστημικό, παγκόσμιο οικονομικό νεοβεστφαλιανισμό.
Υπάρχουν δυο επίπεδα στα όποια εξελίσσονται οι συγκρούσεις που θα καθορίσουν τη μοίρα του πλανήτη.Το ένα επίπεδο είναι το συμβατικό,και συνδέεται άμεσα με τις υπάρχουσες πολίτικο-οικονομικές εκφάνσεις του εθνοαστικού κράτους όπου η προθετικότητα των συνόλων που το συνιστούν ,τράπεζες, μεταπράτες πρώτων υλών , βιομηχανικοί παραγωγοί και διάφορες συνιστώσες, καθορίζεται από την πολίτικο- οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη που προσφέρει η συγκρουσιακή γεωπολιτική και γεωοικονομική λογική.
πηγη:AΡΘΡΟ 2/10 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΟΣΜΟΣ Σ/Κ του Πολιτικού Αναλυτή Δημητρίου Τζώρα
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου